U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Betrouwbaarheid  Overwint Alles


Voor bijlages zie boven onder hoofdstuknaam

HETZIJ OPGEMERKT DAT ALLE VIDEO'S, EN/OF FOTO'S, TENZIJ ANDERS VERMELD, DIE VANUIT  

YouTube     OF  GELINKT ZIJN  EN HUN DERHALVE, IN ZIJN GEHEEL, VERANTWOORDELIJK ZIJN. 
OM PRIVACY REDEN ZIJN ER, ZOVEEL ALS MOGELIJK IS, GEEN NAMEN GENOEMD, EN ALLEEN INITALEN GEPLAATS. 
 
(Op uitdrukkelijk verzoek van mijn vrouw en zoon heb ik geen foto's of dergelijke van haar en hem op mijn biografie geplaatst.)


J. G. van den Hurk,

Klokkenlaan 204,
5231 BC ‘s-Hertogenbosch.
 
04-07-1999, 30-08-1999, 04-10-1999, 03-01-2000,
 
Wij hebben van F. Van Lanschot Bankiers N.V. (hierna van Lanschot vernoemd) op 08-07-1999 een bankafschrift, per post, ontvangen, daarop hebben ze vermeld dat hun een cheque, ten onze name, voor US$ 650,000. =, ontvangen hadden, wij hebben deze dus niet zelf aangeboden en dus ook niet geëndosseerd, (van Lanschot had deze geëndosseerd zonder onze uitdrukkelijke toestemming, schriftelijk noch mondeling) onze agent had ons medegedeeld dat dit zou kunnen gaan gebeuren, desalniettemin was het toch voor ons een verassing.
 
(#)Van Lanschot heeft het dollarbedrag gelijk omgezet in guldens en er diverse kosten mee verrekend, tijdens de discussie waarin wij hen vroegen waarom ze niet eerst contact met ons hadden opgenomen, (want dan hadden wij hun verzocht dit niet te doen omdat wij met het bedrag betalingen in dollars mee moesten doen), werd er doodleuk gezegd dat betaal je toch gewoon vanuit de guldenrekening. (*) wij hadden dan namelijk een verlies bij de exchange rate, Dfl. 9.965,74.
#) Volgens ons is tijdens het eerste vernoemde het “(*)onder gewoon voorbehoud” hiermede opgeheven
 
Toen wij d.d. 16-07-1999 een discussie met de Heer B. hadden, die zich zeer aanmatigend opstelde, omtrent de exchange rate repte hij ook geen woord over het voorbehoud(*), daarna opende van Lanschot een dollarrekening voor ons.
 
Vervolgens zijn er, op ons verzoek, betalingen mee gedaan zoals was afgesproken met onze agent, Ashok L., in Tanzania, deze zijn niet onder voorbehoud gedaan ?
(Op niet een afschrift van van Lanschot Bankiers is ooit vermeld o.g.v. onder gewoon voorbehoud !?)
 
(*)Nooit of te nimmer is ons verteld, zie hier boven, dat de betalingen gedaan door van Lanschot vanuit de cheque/betaling onder gewoon voorbehoud was, er staat wel voor het bedrag op de eerste betaling o.g.v.(*onder gewoon voorbehoud), maar ten eerste was ons dit niet direct opgevallen en ten tweede is deze afkorting als zodanig ons niet bekend. 
 
- Verder, vanuit de historie, hebben wij van van Lanschot nooit of te nimmer, bij eerder door aan ons gedane betalingen vanuit Letter of Credit, cheque’s etc., een schrijven ontvangen dat het “(*)onder gewoon voorbehoud”* opgeheven was en wij derhalve deze stelling (voorwaarde) niet kende.
 
 
Bij de verzoeken tot betalingen onzerzijds, naar Banken overzees, is door van Lanschot nooit medegedeeld dat men ging betalen vanuit een nog niet bevestigde cheque/betaling!!, anders hadden wij natuurlijk nooit deze verzoeken gedaan (4 overzees t.w. van ongeveer US$ 613,000. =!!), wij gingen natuurlijk op het professionalisme af van de medewerkers van Lanschot.
 
Maar aangezien van Lanschot alle betalingen gewoon bleef uitvoeren(*) waren wij er nog steeds van overtuigd dat alles gewoon was, waarom niet?
 
Na ongeveer zes weken (!!) belden van Lanschot ons, door middel van de Hr. De B., dat de cheque niet betaald werd door de betalende bank!!!, op mijn opmerking hoe is het dan mogelijk dat jullie alle verzoeken voor betaling uitgevoerd hebben kreeg ik als antwoord; dat moeten we hier intern nog uitzoeken.
 
Zelf heb ik ooit een cheque ontvangen vanuit Nigeria, toen heb ik deze cheque laten controleren voordat ik iets zou doen, zie bijgaand kopie van een krantenknipsel)
 
Op hetzelfde moment, zonder ons er daar in te kennen, stuurden ze telexen naar de overzeese banken voor teuggave van de gestorte fondsen!?!
 
Hetzij opgemerkt dat de tijd voor eventuele terugbetalingen maximaal 1-2 weken is en van Lanschot dus wist dat de terugbetalingen zo goed als onmogelijk waren, om pas na plus-minus 6 weken mede te delen dat de cheque niet betaald werd door de Canadian Imperial Bank.
 
Maar van Lanschot had wel alle betalingen gedaan, bij vragen door ons gesteld, door Jopie, over inlichtingen aangaande vragen van onze relaties overzees zijn wij met diverse medewerkers van van Lanschot, van diverse pluimage in het bedrijf, in discussie geweest met o.a.;
 
-}    Buitenlandse betalingen,
-}    Binnenlandse betalingen,    
  Fiat-age (2-3 x !!)
-}    Hr. J., Mevr. A L. A., Hr. De B.,
Hr. B., Mevr. S., Mej. F. - etc.
 
Nimmer was en werd ons verteld dat de betaling/betalingen gingen vanuit een cheque/betaling (*)onder gewoon voorbehoud.
 
(Als wij ‘n half jaar eerder aan van Lanschot een betalingsverzoek van Dfl. 50.000,= hadden gegeven hadden ze deze zeker geweigerd, met de mededeling; hoe denkt u die af te dekken?)
 
Dus waren wij er nog steeds van overtuigd dat alles “lekker liep" en waren, zonder dat we er over na dachten dat het anders zou kunnen zijn (waarom ?), blij dat wij nu wel de kans hadden dat het nu zou gaan lopen.
 
Toen wij wisten dat er weer een cheque aangeboden zou worden, door dezelfde opdrachtgever, werd op onze vraag wanneer wij de betaling konden verwachten; 
 
werd ons medegedeeld door de Hr. de B. dat een cheque van US$ 500,000. =, eerst bevestigd moest worden en men een cheque, van deze grootte, nooit of te nimmer onder voorbehoud zou worden uitbetaald, terwijl de eerste cheque een waarde had van US$ 650,000. = .
 
Dus zeer groot was onze verbazing dat van Lanschot onze dollarrekening ging debiteren voor US$ 650,021.91, en diverse andere betalingen gingen laten terugboeken! Dus hier bevestigen ze weer mee dat de betaling zelf correct was ?!?!?
 
Wij zijn er absoluut van overtuigt dat van Lanschot ons op het verkeerde been heeft gezet door het bovengenoemde, vooral door het nooit mededelen van het"(*)onder gewoon voorbehoud" en hun het wel wisten en gewoon alle verzoeken tot betalingen bleven uitvoeren verder was het hun wel bekend ten dat wij totaal geen voldoende eigen vermogen hebben gelijk het bedrag/bedragen !! dus dit debiteren gaan wij niet mee akkoord en gaan dit uiteraard bestrijden.
 
Wij zijn er van overtuigd dat de betalingen gedaan door van Lanschot, wel op ons verzoek, geheel op hun verantwoording liggen, want hun was en is terdege bekend dat er eerst nog een bevestiging moest komen vanuit de andere bank (Canadian Imperial Bank) en dat zij dus ook van de risico’s wisten!
 
VOLGENS ONS IS HET “PROBLEEM”ONTSTAAN DOOR MIS-COMMUNICATIE BIJ VAN LANSCHOT ONDERLING
 
Verder, zei het opgemerkt dat volgens de Algemene Voorwaarden van van Lanschot Bankiers artikel 2 “Zorgplicht van de bank” van Lanschot Bankiers hier schromelijk te kort in is geschoten en wij willen er u vooral de laatste alinea onder uw aandacht brengen;
 
ZORGPLICHT VAN DE BANK
Geen van de hierna volgende artikelen kan aan dit beginsel afbreuk doen.
 
Verder zijn wij druk bezig om “Het Probleem”mede op te lossen en doen wij dit middels telefoon en fax proberen we inlichtingen te verkrijgen, ondanks het feit dat wij nu inkomsten krijgen vanuit het I.o.a.z. (minimum). !
 
Wij hebben o.a. op 06-09-1999 per fax aan van Lanschot een bericht gestuurd met daarop vermeld de naam en het ID. nummer van de persoon van wie zelf denken dat hij het geld heeft ontvangen van onze agent aldaar.
 
Maar de samen-/medewerking van van Lanschot met ons is duidelijk niet aanwezig ?!?
 
Artikel 2 van de Algemene Voorwaarde van F. van Lanschot Bankiers NV:
 
2. Zorgplicht van de Bank
De bank dient bij de uitvoering van de opdrachten van de cliënt en bij de uitvoering van andere overeenkomsten met de cliënt de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen en daarbij naar beste vermogen met de belangen van de cliënt rekening te houden. Ook overigens dient de bank in het verkeer met de cliënt de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen.
 
De bank is aansprakelijk indien tekortkomingen in de uitvoering van de hiervoor bedoelde opdrachten en andere overeenkomst of een tekortkoming in de nakoming van enige andere verplichting jegens de cliënt te wijten is aan schuld van de bank. Geen van de navolgende artikelen kan aan dit beginsel afbreuk doen. 
 
Tijdens ons eerste gesprek, d.d. 30 augustus 1999, (op eigen verzoek) met de heren;
 
J. J. F. M. (Directeur)
B. van der V. (Relatiebeheerder Bijzondere gevallen)
Hr. van D. (Beveiliging)
 
In het kort kwam het hier op neer;
 
Men ging uit van goeder trouw aan onze kant, wij hebben persoonlijk deze cheque nooit gezien en dus niet zelf aangeboden (zelfs nu nog niet !?) plus hebben wij deze cheque nooit geëndosseerd en van Lanschot hiervoor ook geen toestemming of machtiging voor gegeven. 

Op de opmerking van de Hr. M. dat de cheque en begeleidende brief door twee verschillende personen ondertekend waren t.w. Hans en David van der Watt, vroeg Jopie “ging er bij u toen nog geen belletje rinkelen ?”
 
Verder t.o.v. de afkorting o.g.v. heb ik hun gevraagd of ze afkorting RVS (RoestVrijStaal) of rpm (toeren per minuut) kenden, stelde men dat dit vak-afkortingen waren, toen vroeg ik of ze wisten wat S.E.C. (Salvo Errore Calculi- behoudens mogelijke rekenfouten) betekende ze toen hierop ook geen antwoord wisten stelde ik dat dit een afkorting was die hun ook moesten kennen, toen zei de Hr. M. dat ze zich niet gingen verschuilen achter deze afkorting, en stelde hij dat ik me goed voorbereid had, waarop ik stelde dat het toch wel om iets ging.
 
Men zou er op terug komen.
Volgende afspraak, wederom op eigen verzoek, op 04-oktober 1999;
 
Met de Heren Mr. J. (Juridisch adviseur van van Lanschot) en B. van der V..
In het kort kwam het op het volgende neer;
 
de Heer J. stelde dat het een frauduleuze zaak was, zei ik , ja dat weet ik ook, NU, achter-af, als ik dit van te voren had geweten hadden we hier nu niet gezeten.

Op de vraag van de Hr. J. waarom men dit via ons deed, deze vraag was ons ook in het ons eerste gesprek gesteld 30 augustus 1999) antwoordde ik dat men dat wel meer heeft gedaan had, (opdracht van Minister of Water uit Tanzania, dit was ook rechtstreeks geregeld door Ashok L., bewijzen hiervan hebben wij uiteraard).

 
Verder stelde de Hr. J. 3 maal dezelfde vraag, bij de derde maal stelde ik aan de Hr. J. dat ik deze alreeds twee maal beantwoord had, dat ik geen last had van dementie, maar ik hem dus nog wel wilde beantwoorde.
 
Vervolgens vroeg hij of ik dat geloofde of dat men in Tanzania deze handelwijze wel zou doen, toen vroeg ik hem of hij wel eens in Tanzania was geweest, op zijn ontkennend antwoord heb ik hem geadviseerd om een ticket te kopen en er naar toe te gaan, daar het vrij moeilijk is om een discussie te voeren met iemand die in deze zin niet geremd word door enige kennis van zaken, waarop hij antwoorden ik ben alleen maar voor juridische ondersteuning.
Toen ik stelde dat ik wel eens meer een cheque ontvangen had en deze eerst liet contoleren, door van Lanschot uiteraard, (alleen een bank kan controleren of een cheque goed is of niet)
Toen zei hij o ja dat stuk in de krant, vervolgens vertelde dat ik wel meer eens een cheque had ontvangen maar deze eerst liet controleren of hij goed was voor ikzelf actie ondernam)
 
Verder was men vrij ongelukkig met het feit dat wij van van Lanschot een herinnering hadden gekregen ontvangen op15 september 1999 aangaande het B formulier, waarin men stelde dat ze een bedrag ontvangen hadden uit het buitenland ??
 
Dus hun interne communicatie is niet direct een voorbeeld te noemen. (zie voornoemd, blz. 5)
Dhr. J. stelde dan men fouten had gemaakt bij van Lanschot maar dat hun niet de enigste waren, toen vroeg ik aan hem of we kinderachtig gingen doen, wanneer men eenmaal de verkeerde weg was ingeslagen (door van Lanschot) dat hierna eenieder derhalve deze verkeerde kant op ging.
 
De Hr. J. stelde ik weet wel wat u wilt, u wilt er gewoon een streep onder, maar dit vindt ik wel een beetje te kort door de bocht, waarop ik hem vroeg: weet u een andere oplossing ?, waarop hij stelde ik maak mijn rapport en ze zien maar daar wat ze er mee doen. !?

Telefonisch onderhoud met Dhr. B. van der V. 3 januari 2000 om 14:30. (na het eerst op 31-12-1999 geprobeerd te hebben)

 Ik vroeg hem wanneer wij iets konden vernemen, na de slotopmerking van de Dhr. Jansen in ons laatste gesprek, t.w. “Ik maak m’n rapport dan geef ik het af, dan zien ze maar wat ze er mee doen.
 
En ook dat wij nog ervoor gezorgd habben dat onze agent zijn fee teruggestort heeft
 US$ 11,400.=, hierop maakte Dhr. van der V. de opmerking of wij daar voor gezorgd en niet hun zelf (F. van Lanschot Bankiers), daarop antwoordde ik dat ik daar voor gezorgd heb, want onze agent heeft dit niet door middel van juridische druk uit moeten doen, Dhr. van der V. stelde alleen maar dit kleine bedrag ?
Toen zei ik dat de Hr. van der V. goed wist dat het na zes weken al niet meer doendelijk is op een normale wijze, maar dat ik ervan af wilde, want het bedrag ging door de rente alleen maar omhoog en werd het derhalve vrij groot.
 
Dhr. van der V. stelde dat hij het niet meer direct in handen had maar collega’s en de politie, ik stelde dat ik uiteraard intussen ook inlichtingen had ingewonnen bij anderen, en ik derhalve meer informatie had, o.a. dat ik die cheque nooit gezien heb en derhalve ook niet geëndosseerd, en de bank ook nooit toestemming of machtiging hetzij mondeling noch schriftelijk heb gegeven uit ons naam te endosseren ?!
 
Verder zei ik dat wij tijdens de periode tot ongeveer na ons laatste gesprek d.d. 04 oktober 1999, zeer nerveus zijn geweest, ik stelde toen ook aan de Hr. J. dat ik me niet ‘onder de zoden liet schoffelen door fouten van van Lanschot’ verder heb ik het nog over het door van Lanschot aan ons toegebrachte in-materielen schade gehad en de eventuele claim door ons aan van Lanschot.
 
 
Intussen na vernoemde inlichtingen verkregen te hebben (a, wij hebben deze check nooit gezien en dus niet zelf aangeboden, derhalve ook niet geëndosseerd en ook niet aan van Lanschot toestemming/machtiging gegeven dit voor ons te doen !!) zijn wij (m’n vrouw en ik) rustiger geworden en zie het alleen maar als een dood bedrag, zoals Dhr. van der Veen voorheen al zelf stelde toen ik zei dat door het rente op rente systeem het bedrag dat ik dan mee zou nemen in m’n graf wel héél hoog zou zijn, de rente dus, wel stilgezet kon worden, dit was maar een administratieve ingreep ?!?
 
Verder stelde de Heer van der V. dat we maar moesten wachten op verdere stappen van van Lanschot ?!
 
Na ongeveer twee jaar werd er ’s-Morgens gebeld in de Klokkenlaan en stonden er 7 personen voor de deur met het verzoek of ze binnen mochten komen, t.w.:
 
 Een vrouwelijke rechter commissaris (!?!)
Officier van Justitie (Mr. Van N. – hier kom ik later nog op terug)
2 mannelijke rechercheurs
1 vrouwelijke rechercheur
En een niet direct verklaarbaar vrouwelijke persoon (misschien een psychologe die onze reactie moest pijlen ?!)
 
Na hun binnengelaten te hebben werd aan Jopie verzocht onmiddellijk uit bed te komen, waaraan zij voldeed, Jopie wilden zich in toilet aankleden maar dit gebeurde met het bijzijn van de vrouwelijke rechercheur, namelijk met een voet tussen de deur en deurstijl zodat zij niets kon verbergen of doorspoelen.
Vervolgens wilden Jopie Don, onze Rottweiler, uitlaten, dit werd in de beginnen verboden, maar toen Jopie “uitviel” tegen de rechercheurs dat de hond er niets aan kon den maar hij toch zijn behoefte moest doen kreeg ze toestemming, met uiteraard de vrouwelijke rechercheur als “toezichthouder” mee naar beneden, toen Jopie terug kwam had ze de krant meegebracht, die ging ik heel rustig zitten lezen, ik was namelijk geheel niet in paniek, want ik(wij) had(den) niets verkeerd gedaan.
 
Verder werd het hele huis “uitgekamd” toen kwamen er twee vrouwelijke geüniformeerde
Agenten binnen die Jopie meenamen naar het politiebureau, en later werd ik meegenomen naar het bureau, op de balustrade vroeg de vrouwelijke agent of ik vrijwillig meeging anders moest ze me in de boeien slaan (!!!?) in de politiewagen zei ik nog tegen de agenten, toen ze vroegen wat ik nu voor werkzaamheden deed, dat ik equipment verkocht waarvan de naam wel niet bij hun zou overkomen, toen ze vroegen wat is ddie naam dan zie ik: ontsnappingscapuchons (EVAC+).
 
In het politiebureau werden Jopie en “voorgeleid” aan een hulpofficier van Justitie en vervolgens afzonderlijk in een cel geplaatst. Aangezien Jopie in de kostschool vroeger een “opsluit” trauma heeft opgelopen kreeg ze het “Spaans benauwd” en vroeg aan een agente of de deur niet op een kier open mocht staan, wat uiteraard net mocht, maar ze zouden het controle luikje wel open laten staan, maar als er een ander persoon langs kwam moest hij dicht vanwege privacy.
 
Toen Jopie ondervraagd werd zei ze dat ze van het hele gebeuren niets wist, maar dat ze betalingen gedaan had omdat ze dat altijd gedaan had en dat ze voor meer inlichtingen bij mij moesten zijn. Jopie werd vervolgens met rust gelaten.
 
Toen begonnen ze (twee rechercheurs) met mij, na eerst gesteld te hebben dat ik een waardeloze zakenman was die uiteindelijk niks bereikt had en ik hun daarin helaas gelijk moest geven en dat ze tot de conclusie kwamen dat ze me kwaad konden krijgen gooide ze het over een andere boeg en werden ze vriendelijk ze begonnen allerlei vragen te stellen over het hoe en waarom,
toen lieten ze me op een gegeven moment “de cheque” zien, toen ik hun stelde dat dat de eerste keer was dat ik die cheque zag en aan hun vroeg wie deze, zonder mijn toestemming te vragen geëndosseerd(een wissel door opdracht met handtekening aan de keerzijde aan een ander overdragen) had, zeiden hun dat van Lanschot zelf had gesteld dat ze verkeerd gehandeld hadden, toen ik vroeg wat doe ik hier dan eigenlijk, zeiden ze dat geen onderzoek was van van Lanschot naar mij (een civiele zaak) maar van het Openbaar Ministerie O.M. naar mijn handelen, een strafrechtelijk dus.
 
Dus ze bleven maar vragen stellen en die dus maar beantwoorden, op een gegeven moment stelden ze een vraag die ze al drie keer eerder gesteld hadden zei ik tegen hun luister ik ben niet seniel maar ik zak hem voor jullie nog een keer beantwoorden met hetzelfde antwoord, ik heb niets te verbergen dus ik zal altijd dezelfde antwoorden terug geven.
 
Over die check zei ik wanneer die cheque naar mijzelf gestuurd hadden dan was dit niet gebeurd, want ik zelf een paar keer meegemaakt dat ik een cheque toegestuurd kreeg en die liet ik altijd door van Lanschot controleren voor ik verdere stappen ondernam, en dat hier dan ook mee gebeurd, ik heb er nog mee in het Brabants Dagblad gestaan als waarschuwing naar andere bedrijven toe. Later hebben ze dit verhaal in een apart proces verbaal opgenomen.
 
Een dag later het vervolg, maar we waren zo uitgesproken want het waren allemaal herhaling van zetten, toen mochten we om ongeveer 16:00 uur naar huis, Jopie was nog steeds ontzettend nerveus gezien haar opsluitangst.
 
Aangezien ze onze PC ’s meegenomen hadden moest ik een week later weer terug komen om een vervolg van het verhoor, dit verhoor liep van 10:00 tot 16:00 uur, maar op het laatst ging ik hun vragen stellen, in de trant van “wat voor opleiding” hebben jullie voor gehad, boekhoudkundig en zo, in flat had een zekere Bertus gesteld toen ze zagen dat ze de PC ’s meenamen : er zal wel kinderporno opstaan ?!?!, dit is later door hem gecorrigeerd in de flat.
 
Na weer ongeveer twee jaar kreeg ik een brief van de officier van justitie die wilden een transactie voorstel doen, toen ben ik naar de ons toegewezen advocaat gegaan, een Mr. G. van der G., die stelde dat hij er geen touw aan kon vastknopen, het was te ingewikkeld voor hem, en zijn we naar die officier van justitie gegaan, dat sujet keek me met een minderwaardige blik aan dat me enorm stoorde, en ik dus gelijk op extra scherp stond,
 
hij stelde: oplichting, valsheid in geschrifte en heling is niet bewezen maar wij denken wel aan “schuldheling” schuldheling is wanneer je kan weten dat het project niet “klopt”, aangezien hij met een tot 120 uur taakstraf kon gaan wilde hij deze opleggen, die advocaat stelde, en dat was het enige wat hij stelde, ik denk dat de heer van den Hurk daar stellig in is, dus zei ik tegen die officier van justitie dat ik dat transactie voorstel categorisch weiger te accepteren, dat ik elk transactie voorstel niet accepteer, want dat zou dan gelijk in houden dat ik dan schuld beken en ik daarom niets accepteer, stelde hij dan daag ik je voor de rechter en dan krijg je een strafblad, zei ik dat maakt de rechter dan wel uit, jij kan het eisen, wat jouw goed recht is zoals mijn recht is dat ik categorisch alle voorstellen weiger, en voor wat betreft het strafblad, denkt u dat ik nog met mijn 62 jaar op een rijksbetrekking solliciteer?
 
Verder stelde hij je hebt nog Dfl. 40.000 hier uit genoten en als van Lanschot deze niet terug vorder dan vorder ik die terug, ik vroeg hem Dlf. 40.000, ik kom niet verder dan Dfl. 36.000 en als jouw mensen dit kunnen vinden is dit niet mijn probleem maar jullie probleem, alle betalingen zijn giraal gegaan, toen zei hij nu dan zal ik u voor de rechter brengen en zal mijn eis hoger uitvallen, gezien uw leeftijd geen gevangenisstraf maar wel een hogere taakstraf en terugvordering van het genoten geld.
 
En mocht ik veroordeeld worden dan ga ik in hoger beroep, en indien nodig daarna weer, desnoods ga ik naar het strafhof in Straatsburg, want ik laat me niet als onschuldige veroordelen. Verder de stichting “Vals beschuldigd” neemt dit verhaal graag op om me te ondersteunen, toen stond ik op en ging naar hem toe, ik gaf hem een hand en zei tot ziens denk ik maar. Toen we buiten zijn kantoor kwamen zei ik tegen die advocaat wat wilde hij eigenlijk, zei hij zo zou hij er dan mooi van afkomen, maar wat heb jij een geheugen zeg.
 
Ongeveer twee weken later werd ik ontboden bij de rechter-commissaris, deze zei je hebt de transactie geweigerd dan zullen we het vooronderzoek en telefoontaps maar stoppen, ik gaf geen antwoord terug, toen keek ze me verbaasd aan en toen gaf ik haar een hand en zei: goedemorgen, dit heb ik in mijn opvoeding meegekregen. Toen kreeg ik een brief met de vraag of ik die wilde ondertekenen, toen heb ik die brief goed doorgelezen en toen ik op een gegeven een bepaald woord niet kende vroeg ik aan haar wat betekend dit woord, toen ze me het uitgelegd had en ik ermee akkoord was heb ik de brief ondertekend en ben ik weer naar huis gegaan.
 
Op 21 juli 2003 kreeg ik een verzoek om mij te melden bij de kantonrechter, dit was al een teken dat ze weinig, dus geen, bewijs hadden anders was het wel bij een meervoudige kamer geweest, toen ik daar was vroeg een meisje aan mij, u bent mijnheer van den Hurk? Ik zei ja waarom, ze zei ik ben Anita de H.van het Brabants Dagblad, ik vroeg aan haar wat kom je hier doen, zei ze ik ben uitgenodigd door uw advocaat en ze liet me brief van hem zien met zijn uitnodiging, ik zei dat ik dat liever niet had, maar ze zei dat is vrije nieuwsgaring.
Verder was er niemand van mijn zijde om me te ondersteunen, mijn vrouw en ook mijn waren niet aanwezig. 
 
Op een gegeven moment werden we ontboden om binnen te komen en moest plaats nemen op het “beklaagde bankje” toen werd er geroepen: ga staan de rechter, er kwam een mooie vrouw binnen en zei vroeg aan mij bent u Johannes Geertruida van den Hurk? Ik bevestigde het en ze zei gaat u maar zitten, mijnheer van den Hurk ik heb het dossier doorgelezen en ik vind het nogal complex, ik zou u hieromtrent enkele vragen willen stellen, ik zei o.k., toen volgde er een lange discussie aangaande het gebeuren in de Afrikaanse landen waar de rechter enige vragen over had, omdat zei niet direct wist hoe het een ander werkt/werkte, als laatste vraag stelde ze: heeft u nog pas contact gehad met Mr. L...,   ik schrok even, want ik “kan” alleen “Ashok” ik zei, ja enkele dagen terug ik heb hem 3 x aan de lijn gehad voor de verklaring dat ik van dit hele gebeuren(dat het een ongedekte cheque is) niets af wist,(alleen een bank kan een cheque kontroleren) toen zei zij, dat weten we vanwege dat we afgetapt hebben, toen zei ze tegen de officier van justitie, een andere, u kunt met uw requisitoir beginnen, hij zei, ik wil allereerst mijnheer van den Hurk onze excuses aanbieden, de manier hoe we het hebben gedaan is niet correct geweest, we hebben er te lang over
gedaan(4 jaar), maar wij achten schuldheling wel bewezen en daarom eisen wij 60 uren taakstraf en terugvordering van het genoten bedrag van Dfl. 40.000,00 hieruit verkregen, nu mag u beginnen aan de verdediging zei ze tegen de advocaat, die begon hoofdzakelijk te wauwelen over de Dfl. 40.000,00, toen hij uitgesproken was vroeg de rechter of ik nog gebruik wilden maken van het recht van het laatste woord, ik zei ja graag, in flat waar ik woon zei een man, toen ze onze computers meenamen, er zal wel kinderporno opstaan, daar kwam ik achter omdat de vrouw van deze persoon aan mij vroeg, Ger, wat is er nu eigenlijk gebeurd, toen ik het haar uitgelegd had zei ze tegen haar man, hoor je dit, jij altijd met je grote b…., toen zei de rechter tegen mij, dat woord kan ik wel, toen ik hem zei dat ik daarmee niet onverdeeld gelukkig mee was en hem verzocht dit te gaan corrigeren, zei ja dat zal ik doen, ik heb het maar tegen een persoon gezegd, vervolgens zei ik dat mij vouw claustrofobie heeft en van dat opsluiten in de cel op het politiebureau nu nog nachtmerries heeft, toen zei de rechter ik geloof best dat dit diep heeft ingesneden in uw persoonlijke leven, maar ik trek me nu even terug, later kwam ze terug en zei: gezien het gedrag van van Lanschot Bankiers spreek ik u geheel vrij van het ten uwen ten laste gelegde, nogmaals gezien het gedrag van van Lanschot, ik wil u wel op wijzen dat het O.M. nog 14 dagen de tijd heeft om in hoger beroep te gaan tegen dit vonnis.
 
 
Ik zei tegen haar mag ik u bedanken voor uw wijs besluit, en het zal wel niet mogen maar anders was ik u een hand komen geven, ze schoot spontaan in haar lach en zei, dat is hier niet de gewoonte, toen zei ik tegen haar, nog steeds redelijk confuust, dan zullen we wel een kop koffie drinken als we elkaar tegen komen op de markt of zoiets, toen zei, dat kan best waarom niet, maar u kan gaan.
Ik keek de officier van justitie aan maar ik zag aan zijn gezicht van”hier komen we niet meer op terug” , maar ik dacht ook, nu kunnen hun erop terug komen in plaats van ik, maar die 14 dagen hebben wel lang geduurd.
Toen we buiten de rechtszaal kwamen zei de advocaat: of je kan goed liegen of…. Dat laatste weet ik niet meer, ik luisterde nog niet eens meer.
  
 
=============================================

  

Velden gemarkeerd met * zijn vereist.