U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

  

Betrouwbaarheid  Overwint Alles


Autobiografie:

(J.) Ger van den Hurk 

07-02-1942 - 07-02-2020

 Voor bijlages zie boven onder hoofdstuknaam

  HETZIJ OPGEMERKT DAT ALLE VIDEO'S, EN/OF FOTO'S, TENZIJ ANDERS VERMELD, DIE VANUIT 

 YouTube  =  Google = Harteraad en maag-lever-darm stichting  

OM PRIVACY REDEN ZIJN ER, ZOVEEL ALS MOGELIJK IS, GEEN NAMEN GENOEMD, EN ALLEEN INITALEN GEPLAATS.  
(Op uitdrukkelijk verzoek van mijn vrouw en zoon heb ik geen foto's of dergelijke van haar en hem op mijn biografie geplaatst.)

 roepnaam:  eerst: Gerrie en later Ger

    

Geboren op 7 Februari 1942, om +/- 18.30 uur, tezamen met tweelingzus Ria,

uit: Adrianus Petrus van den Hurk *21-11-1906  †18-09-1970
en Ma
ria Innocenta Henskens  *30-12-1911  †16-03-1994)
in de Verbekestraat 12  te ’s-Hertogenbosch

  

Verdere broer en zussen:
Sjaan, *
31-05-1932 <> *Piet 20-10-1929 
29-09-2007 Getr. op 25-06-1953,

Willy, *07-05-1935 <>Piet *24-09-1931  †21-02-2006 Getr. op 11-10-1958,

Jos, *20-10-1938  †11-08-2013 <> Nellie  *28-02-1940  †04-10-1990 Getr. op 3-08-1957,

Tweelingzus Ria getrouwd met Harrie de Kort *19-01-1939  †24-03-2015 Getr.op 11-05-1959.

  

Volgens overlevering, van ons Sjaan, waren wij volgens ons Papa, “geluksbabies” Omdat wij, Ria en ik, er voor zorgde dat het getal van 5 kinderen in een gezin bereikt was en hoefde ons Papa daarom niet als “oorlogsslaaf” naar Duitsland !! 

       Hieronder zie je waar wij woonden:


ik me als kleuter (?) nog herinner is dat ik een Duitse militair  op een fiets bij ons aan de overkant, bij de Familie M. zag binnen vluchten en dat we een keer geschuild hebben in de kelder van de “Meelfabriek Koudijs-de Heus”  (nu Tramkade 12 een cultureel centrum) waar mijn vader toen werkte, verder dat Ria en ik op klompjes door de sneeuw liepen langs de Aa, we hadden ook manteltjes aan die ons moeder gemaakt had van oude legerkleding die over was gebleven van de oorlog, naar de peuterschool achter de “Bartjeskerk”


natuurlijk op de 'stoep' en dat ik last had van de sneeuw die aan de klompjes bleef kleven, dat ik op die kleuterschool wel eens in mijn broek heb gedaan (Grote Hoop). Wat later had ik vuurtje gestookt achter op de plaats, mijn moeder zag het, greep me liep naar een 200 liter waterton liet me met mijn hoofd naar beneden in die volle waterton zakken, haalde me naar boven en zei, als je vuurtje wil stoken zal ik je wel voorgoed blussen, en dat klopte.

Omstreeks 1947
Ik had constant last van spontane neusbloedingen, hiermee naar Dr. van M. en die stuurde me door de KNO specialist, mijn moeder en ik gingen naar het Groot Zieken Gasthuis om dit te behandelen toen ik op de operatietafel lag kwam de specialist met een pincet met een tissue met daarop een vloeistof om die bloedader te bevriezen, toen ik hem met dat pincet op mijn af zag komen raakte ik als kind van 5 jaar in paniek en toen die specialist me toesnauwde dat ik rustig moest zijn, zetten mijn moeder die man terug op zijn plaats en zei dat hij er rekening mee moest houden dat ik pas 5 jaar was! 
 
Omstreeks 1949
Mijn moeder en ik gingen naar het St. Johannes de Deo ziekenhuis om de liesbreukoperatie aan beide zijde, hierbij heb ik een trauma mee opgelopen aangaande injecties, die kreeg ik namelijk 2 x in elke liesstreek, mijn moeder was een jaar eerder naar Dr. van M. gegaan, toen had ik er een wat de dokter afstreed, toen heb ik een jaar het andere been te zwaar belast en zodoende de tweede, die kreeg ik op het jaagpad fietste neet Den Dungen, en toen met flinke tegenwind voelde ik dat "fout ging", op een Jaagpad deden ze vroeger met mensen en/of paarden schepen vooruit trekken.... 

Wat ik me verder nog kan herinneren van toen ik ongeveer 6-7  jaar was dat  Hr. S., genoemd “het Swaantje” (deze persoon was in de straat van hoog aanzien, hij had namelijk een auto als enige in de hele buurt, hij was vertegenwoordiger bij "de Driemollen" een koffiebranderij in onze stad) mij vroeg of ik een brief weg wilden brengen naar de Kastanjestraat, ik zei dat ik dat niet wilden doen, hij beloofde mij te belonen met Een Gulden(ƒ 1,00), een kapitaal in die tijd en zeker voor mijzelf, ik zei tegen hem dat ik gezegd had dat ik het niet wilden   ­­doen, dus deed ik het ook niet ! Hij was naar mijn moeder gegaan had gezegd dat hij bewondering had voor mijn standvastigheid en dat ik het ver (?) zou brengen. 

Eerder heb ik ooit in de HEMA samen met en op instigatie van Wout V. een potlood ‘gejat’ waarbij we werden betrapt, en werden door de politie samen naar het politiebureau gebracht en werden buiten in zo’n soort hondenhok geplaatst (het was in de zomer), mijn moeder heeft toen tegen de politie gezegd, laat hem nog maar even zitten, ik kom hem vanmiddag wel op halen, nou dit heeft zo’n indruk op me gemaakt dat ik dus genezen was.


Toen ik een jaar of negen was mocht ik van mijn moeder naar een gemeentelijk badhuis, de huizen in de Verbekestraat hadden die hadden de luxe niet van een douche, dus naar het gemeentelijk badhuis voor een kwartje kon ik onder de douche, maar het zag er heel grauw uit ik ben er dus maar een keer naar toe gegaan:

 Op een gegeven moment vroeg boer "Boer"B., hij woonde in de zijstraat van onze straat, vroeg hij eens aan mij of ik op paard en wagen wilde passen, hij had zijn paard uitgespannen hem met zijn leidsels vast gemaakt aan de hemelwaterafvoer buiten en een emmer schillen erbij gegooid, naast boer B. was familie van N. komen wonen en die hadden twee zoontjes, later héél beroemd door hun geweldige carnaval liedjes, een van de twee sprong op de wagen en ik zei tegen hem dat hij eraf moest, die ging naar zijn moeder, zij kwam naar buiten en wilden mij een pak slaag geven waarop ik aan een sprint naar huis begon pa-lief op de fiets mij achterna over het Eikendonkplein naar de Verbekestraat, maar bij onze voordeur stond hun moeder mij op te wachten, ik dook onder haar door naar binnen waarop ik de keuken binnenstormde  mijn moeder verbaast vroeg wat gebeurt hier ?

ik heb ‘t uitgelegd toen zij mij mee naar buiten nam en vroeg aan die vrouw; wil je hem een pak slaag geven tegelijkertijd trok ze me naar voren en zei tegen haar nou hier heb je hem, geef hem maar een klap, ik had het Spaans benauwd op dat moment, waarop de vrouw verbouwereerd weg liep en terwijl ze in haar eigen deuropening stond riep ze “als hij buitenkomt krijgt hij alsnog een pak slaag” waarop ik opeens met de bril van mijn moeder in mijn handen stond en mijn moeder een sprint trok naar die vrouw en ze uit haar eigen huis haalde en ze een ongenadig pak slaag gaf, boer B. kwam naar buiten en zei Marie laat ze nou los, waarop mijn moeder zei “ik zal ze leren”. 

 St. Jacob School - Lagere School: 
   

De frater in de eerste klas was mijn neef (Hurk kant) Justino, ik dacht dat ik hier wel meer ruimte had, vergeet het maar. In de tweede klas was een zeer lastige frater met als bijnaam ‘t Ap’ke, sloeg er maar op los, op een nacht is mijn moeder met mij naar de dokter geweest zo’n hoofdpijn had ik er toen aan over gehouden, ‘ons Mam’ is toen ‘s morgens met mij naar school gegaan en heeft toen deze frater ten stelligste beloofd “als hij dit nog eenmaal zou doen met mij, dat ze hem bij zijn jurk zou grijpen en met hem dan de vloer van de klas zou aanvegen, dus nooit geen last meer van gehad, maar wel blijven zitten?!?

In de vierde klas hadden we een leraar Hr. van der V., een zeer sympathieke man, (we hadden onze buik intussen wel vol van de fraters, een van de fraters( Matheus), kon zijn handen niet van mijn lichaam houden en heeft me een jaar lang boven op de zolder van de school aangerand !?!?!

Verder heb ik met schoolzwemlessen in de IJzeren Vrouw  mijn twee diploma's gehaald:
 

 verder nog een foto van vrienden en vriendinnen in de Verbekestraat, met o.a. carnaval:


Op een gegeven moment kreeg ik ten onrechte strafwerk, Nol’ke de L. mijn bankgenoot dook onder de bank en stak de kroontjespen in het achterwerk van een jongen die voor ons zat, hij schoot omhoog of hij werd afgeschoten, daar ik onbedaarlijk in de lach schoot kreeg ik strafwerk, natuurlijk ‘verlinkte’ ik Nol’ke niet. Dit vond ik zo oneerlijk dat toen het besluit nam nooit geen strafwerk meer te maken (in ± 1952!!).


We zijn ooit als leerlingen naar Schiphol geweest, ik zit linksonder, later, in 1962, ben ik met een zo'n zelfde soort vliegtuig naar New York gevlogen als kwartiermaker voor naar Curaçao Nederlands Nieuw Guinea, 

 

 Verder heb ik ook nog , een jaar of 3 op het St. Jacobskoor gezeten:

  Op het einde van de Lagere School werd ik getest voor de vervolg opleidingen, volgens de test was ik hoogbegaafd (het begin van de testen), de naam Lyceum werd genoemd maar dit was duidelijk te hoog gegrepen voor ons thuis, ikzelf wilde naar de LTS, ik wilde een vak leren, maar nee op z’n minst dan naar de MULO.

 De eerste dagen toch heel trots na school gegaan met natuurlijk te veel boeken in je boekentas (stond intelligent dacht je) en vervolgens de lessen gaan bijwonen, er was een frater, dat een zeer misselijk makend typetje was, (ja, alweer een frater) die scheikunde en biologie gaf, daar een van de grootste leugens moest aanhoren namelijk dat de ‘mens’ een veredeld dier is, hij kon denken ! Als je nu rondkijkt krijg je er toch wel een andere gedachte over, volgens mij is dat wat de mens meer heeft ook zijn grootste tekortkoming -verstand- (oorlogen, kampen, uithongering, stress,  milieu vernietiging, etc. etc.)

Op het einde van het eerste trimester zei de leraar Nederlands tegen ons wanneer je de MULO doorlopen hebt gaan alle deuren voor je open en krijg je de beste betrekkingen, toen stak ik mijn vinger op en zei tegen hem dat ik dat niet snapte, waarop hij vroeg waarom dan niet, ik zei nou mijn vader moest vanuit de vierde klas van school af van zijn ouders omdat hij moest gaan werken geld verdienen, hij kwam namelijk uit een “nest” van negen kinderen en mijn zwager, die twaalf jaar ouder is dan ik, alleen LTS (dacht ik, bleek LS te zijn), alle twee een nieuwe motorfiets hadden en deze leraar nota bene van de MULO alleen een oude fiets.  Toen gingen inderdaad de deuren open, namelijk die van de MULO om mij uit te laten met een briefje gericht aan mijn ouders met de tekst dat hun verzocht werd mij van deze school af te halen, pech dus....?? (ruim twintig jaar later tijdens carnaval ontmoet ik een man in café de Kakatoe die mij nog herkende van dit voorval, Jopie was toen er getuige van.

VGLO - Voort Gezet lager Onderwijs:

Omdat ik een trimester op de LTS gemist had werd ik niet toegelaten en ging ik dus naar de VGLO, hier leerde je in enige mate van handenarbeid en verdere lichte studie.

 Toen we op een gegeven moment een diapresentatie kregen moesten we tijdens het wisselen van de dia-film moesten we strafwerk maken een of andere tafel van zoveel, maar ik zat een tekening te maken van een Indianenhoofd toen de frater dit zag vroeg hij aan mij waarom ik het strafwerk niet maakte waarop ik hem zei dat ik geen strafwerk meer maak (zie LS), hij keek me verwonderd aan en vroeg wat ik bedoelde en toen ik het herhaalde, ging ik gelijk naar de 8e klas (daar zat namelijk de hoofdonderwijzer). pech dus... ?? 

 Avond Vak Teken School - Elektrotechniek

 Nu ik hierna ging werken moest ik voor studie natuurlijk ‘s avonds naar school, dit werd op de LTS gegeven, de Avond Vak Teken School, elektrotechniek.

 

Op een gegeven moment vroeg mijnheer van E., die de lessen Elektrotechniek en Wiskunde gaf, aan de klas hoe bereken je de oppervlakte van een ruit (♦), niemand gaf antwoord waarop hij zei; nu je deelt de ruit door tweeën dan heb je twee driehoeken, vervolgens bereken je de oppervlakte van een ruit uit, halve basis x hoogte of basis x halve hoogte vervolgens vermenigvuldig je x 2 en dan heb dus de oppervlakte van een ruit, waarop ik de stommiteit uithaalde en aan de meester vroeg of het niet makkelijker was de berekening toe te passen van; de enen diagonaal maal de helft van de andere diagonaal, waarop hij woest aan mij vroeg komt het eens bewijzen, waarop ik voorstelde dat hij het zijnen bewijs maar eerst moest bewijzen (het is namelijk een exact vak, aannames), ik bleef dus zitten dat jaar, voor elektrotechniek !! pech dus....

 

Omstreeks 1957
Tijdens werkzaamheden, werkzaam bij Nolte Installatiebureau BV , bij het omzetten van de “uitjes” (noodverlichting/aanwijzingen) bij controle op de werkzaamheden van de zaalverlichting “aan” 380 Volt blijven “hangen” de monteur heeft me van de spanning voerende delen afgetrokken, tijdens het vastzitten deed het onvoorstelbaar gemeen pijn!


----------------------------------------------
                                        Ik ben eens een keer op fietsvakantie  geweest met Jan V., Sjef S. en Theo van den B. eerst naar Vaals, toen we de Vaalser heuvel opgingen moesten de andere jongens mij ondersteunen, ik had geen adem/conditie genoeg, ik schaamde me behoorlijk, 50 jaar later ben ik erachter gekomen dat ik geen conditie had vanwege mijn te hoge bloeddruk, t.w. mijn onderdruk was 116, en dat moet 80 zijn daar op de Camping hadden we best plezier op een gegeven moment gingen Sjef en Theo friet halen in het dorp, maar Theo was nogal een "rokkenjager"  en onderweg vroeg een meisje of ze met hun mee terug mocht op de fiets,   spring maar achterop’ maar vergat dat op de pakkendrager de buil met  friet lag !! Weg friet.

Op een gegeven nacht had het nogal geregend en Jan had van zijn moeder een slaapzak mee gekregen, gemaakt van een van een militairen deken (vanuit de oorlog was veel van dat spul over) de groenen deken had ze rood geverfd, was naar buiten gerold vanuit de tent (ook een oorlogserfstuk Shelter) en zag zo rood als een biet maar dan ook alles, ondergoed en huid, lachen, later fietsten we naar Weert waar we op een Camping stonden langs de Zuid-Willemsvaart, ‘s morgens-vroeg maakt Jan ons wakker met de ‘kreet er vaart een schip over weg’ lachen dus, 

 Werkgevers tot aan mijn Militairendienstijd: 

Elektra Installatie Bedrijf: Stikkers op het  Wilgenplein in 's-Hertogenbosch, maar na op een keer door hem naar de zaak gestuurd te zijn om spullen op te halen en daar met zijn vrouw via de contributieradio naar "Eine Kleine Nacht Musik" geluisterd te hebben en hij al die tijd op de spullen stond te wachten kwam hij (de Heer Stikkers) na binnen gestormd en ontsloeg hij mij op staande voet. pech dus....??

van M. Installatie Bedrijf, Nieuwstraat te 's-Hertogenbosch, het beviel mij niet zo direct, had ik verstand van werken, ik moest een grote doos vol met fittingen nakijken, dit vond ik beneden mijn waardigheid ?!?!?, vervolgens moest ik op ‘n keer een broodrooster repareren na het gloeiplaatje verwisseld te hebben draaide ik proef door mijn boterham, met beleg erop, er in te doen, dit gaf een geweldige rookontwikkeling en stank dus ontslagen.

 Nolte Installatiebedrijf uit Eindhoven (is intussen overgenomen door Stork) en dus terziele
 met werkzaamheden te: 's-Hertogenbosch op Oost installeren van woonhuizen gebouwd door van Vliet en van Dulst, Philips fabriek  te Oss.

  de Gruyter Levensmiddelen fabriek in de Orthenstraat in 's-Hertogenbosch, (is volledig intussen afgebroken)

 
allereerst op de drukkerij ik had het redelijk snel in de hand en kon al alleen een 4 kleurendruk offset opstarten maar een chef van die afdeling vond het niet goed omdat ik geen grafische opleiding had gevolgd maar de andere chef wel, 
pech dus....(van deze chef heb ik tijdens een bedrijfsongeval zijn  zoon z'n gezicht in brand zien staan wat een vreselijk gezicht was, bij mijzelf stond alleen mijn overal in brand, ik heb deze jongen later opgezocht in het ziekenhuis en zijn gezicht was vreselijk verminkt.(een oor was geheel weg en zijn kin was een geheel met zijn hals).Later in 2013 heb ik in Mariaoord-Sprokkelbos te Rosmalen deze jonge/man teruggezien, Sprokkelbos is een afdeling van mensen met een NAH (Nietaangeborenhersenletsel) hij was echt "van het padje af" hij vertelde namelijk dat hij door alcohol in brand had gestaan en dat zijn vrouw hem naar de dokter stuurde, ik zei tegen hem, ik heb jou in brand zien staan toen was +/- 14/15 jaar jong.)
Ik was eens twee weken ziek thuis en toen ik weer aan het werk was moest ik bij "de bedrijfsleider komen, een soort Jezus toen, hij stelde dat er een bromfiets van een werknemer was gestolen en hij verdacht mij ervan, toen ik dat aan mijn moeder vertelde werd ze ontzettend kwaad en ging ze de volgende dag mee naar het fabriek, ze liep regelrecht naar het kantoor van de bedrijfsleider!!  ze ging "het heiligdom" binnen en stelde tegen hem, mijn zoon heeft tegen die man mijn zoon heeft al die tijd ziek op bed gelegen, en durf hem te beschuldigen? als dit nog een waagt te doen dan haal ik je over je bureau heen, BEGREPEN??!!                                                                          

Na het meningsverschil tussen deze twee chefs ben ik overgeplaatst naar de papierpers maar daar verveelde ik me door het soort werk, mepte ik mijn baas in een rieten mand waar hij papier uit haalde  en duwde hem (deze mand stond op wieltjes) richting een deur waarop op dat moment een chef naar buiten kwam en ik werd onmiddellijk verbannen naar de zakken-kloppenrij,

om kort te zijn na een paar andere afdelingen 'doorlopen'  te hebben vertrokken.

 Bekkers Smederij op de Zuid-Willemsvaart te 's-Hertogenbosch,(volledig afgebroken)  daar ongeveer 3 maanden gewerkt.

 Michelin Bandenfabriek op de oude Vlijmenseweg te 's-Hertogenbosch,


(deze is volledig afgebroken) gesolliciteerd via ons Ria, zij werkte als huishoudelijke hulp bij een bedrijfsleider bij de Michelin, als hulpmonteur, zij hebben mij op een afdeling gezet  om rubberen strippen aan elkaar te vulkaniseren, deze strips waren ongeveer 
4 cm breed en zat geklemd tussen een textiel rol, na een paar keren gevraagd te hebben wanneer ik (eindelijk) naar de technische dienst mocht vertelden ze me altijd dat ze op deze wijze konden zien of ik geduldig was ?!?, dus ik werd gewoon gebruikt en voor de gek gehouden.                        

Wij moesten toen nog Zaterdagmorgen nog werken op een bepaalde Zaterdagmorgen ruimde ik mijn gereedschap op, ongeveer 5 minuten voor einde werktijd (12.00 uur), komt de chef die zijn kantoor boven tegen het plafond was geplaatst ! zodat hij over het 'gepeupel kon kijken of ze wel hard zat doorwerkte' na mijn toe en zei: wij werken hier tot twaalf uur, waarop ik zei tegen hem ja dat weet ik maar ik ben mijn gereedschap aan het opruimen, waarop hij zei nee werken en wees naar de mijn werktafel waarop ik terug ging en verder werkte, toen om 12.00 uur de sirene ging voor einde werktijd liep ik weg van mijn werktafel waarop de chef naar mij toekwam en zei je moet je spullen opruimen  waarop ik tegen  hem zei het is nu mijn tijd , na twaalf uur en dan bepaal ikzelf wat ik doe, en hem adviseerde terug te gaan naar zijn vogelkooi (kantoor) en mijn ontslagbewijs te schrijven. Mijn moeder vond het alleen maar rot omdat ik gesolliciteerd had door tussenkomst van ons Ria en zij daar nog werkte.

 Nolte Eindhoven, eerst de renovatie van het Casino op de Parade in 's-Hertogenbosch,


van deze monteur veel geleerd waaronder in het bijzonder:

Als ik dit doe gebeurd dat, maar waarom gebeurt dat, als ik dit doe ?

verder had hij ontzettend veel geduld met mij, Prease the Lord

van de directeur van de Casino de Hr. M.

gaf me een enorme fooi t.w. Dfl. 50,00 dit was meer als mijn weekloon toen, verder zei hij tegen mij als ik ooit ander werk wilden hij mijn graag aan zou nemen want een jongen met zo'n werklust, ik werkte soms meer dan 18 uur per dag, vandaar uit naar de installatie van Garage Mol op de Pettelaarseweg wat later overgenomen is door Lathouwers, vandaar naar nieuwbouwwoningen bij de Oosterplas.                                                                                                   

Weer bij van M., op een gegeven moment waren in het Stedelijk Gymnasium de lichtbollen in de gymzaal aan het vervangen door TL-balken, was toen een nieuw soort verlichting
de monteur en ik, stonden op een houten binnensteiger, het was in 1959, ik stond een shaggie te draaien en toen vroeg ik aan de monteur: ook een shaggie draaien? hij zei nee ik ben er mee gestopt, ik: dan kan ik ook, de monteur; laat maar eens zien gij met je grote bek, ik maakte mijn sigaret uit, kwam thuis stopte mijn buil shag in de la van het dressoir en zei tegen m'n moeder: ik ben met roken gestopt en hebt niet meer gerookt tot mijn 34e, toen werkte ik bij Gebr. Hendriks Bouwbedrijf en was ik door geschoten naar de Staf en dat was redelijk heftig en toen dacht ik dat roken zou ontspannen, dus niet, ben ik na een paar maanden weer gestopt, ik was in 1985 bij handboogvereniging St. Joris in Vught toen ben ik "gezelligheidsroker  geworden, maar Jopie vond het maar niks, dus "Jopie's blik en de sigaret was dodelijk" ben ik er maar voorgoed mee gestopt en sindsdien rook ik dus niet meer!!.

 Toen ik 15 jaar oud was mocht ik een bromfiets gaan kopen, met onze Jos, de’ expert’  gingen we met de motor van ons vader, een MAICO, naar Tilburg, daar verkochten ze bromfietsen op straat, we vonden een bromfiets, merk Boy,

 

hij stond op een standaard waardoor zijn achterwiel los was van de grond, flink gas geven en het achterwiel ging snel rond, toen we hem gekocht hadden en betaald gingen de verkopers weg, we zetten ook het achterwiel op de grond en probeerde weg te rijden, wat niet lukte, wat bleek de zuigerveren bleken versleten te zijn en de verkopers dus onzichtbaar, goede raad was duur, dus we losten het probleem van terug naar ’s-Hertogenbosch te gaan op door dat ons Jos met de MAICO

terug reed en ik hem vast hield aan zijn riem, op een gegeven moment waren we in Vught en zagen we een politieagent, ik liet van schrik los, ik tuimelde over grond, pech dus...  en toen ik omhoog keek stond die agent over me heen gebogen en ik schrok weer en hij zei, jonge wat schrok ik, mankeer je niets, ik zei gelukkig niet, maar omdat we op de MAICO naar Tilburg waren gegaan had ik een leren jas aan en een helm op, de agent zei is maar goed dat je die helm ophad, maar ik kan je de volgende verbalen geven:

Je broer rijd met de motorfiets op het rijwielpad, Je laat je voorttrekken door een motorfiets , je hebt geen licht voor Je hebt geen licht achter Je hebt geen bel, maar omdat ik zo geschrokken bent krijg je alleen een verbaal dat je geen bel hebt, dus hij schreef een verbaal uit, daarna vroeg ons Jos, agent weet u waar we zo nog door kunnen gaan, waar geen politiecontrole is, het is nog zo ver naar huis (?????!!), ik dacht daar komen die andere vier verbalen, de agent keek ons Jos aan en zei, als je en zo en zo rijdt, daar is geen politie, maar kijk uit a.u.b., ons Jos heeft die bromfiets ‘aan de praat gekregen’  en ik heb er veel plezier aan gehad.

 terug naar start

 

Velden gemarkeerd met * zijn vereist.